Column Leendert van Dam

Je tijd vooruit en dan verder

De ouders van Gerard waren hun tijd ver vooruit. Al jaren geleden stonden zij er op dat hun zoon bij elke bespreking die over hem ging, aanwezig was. Een prima uitgangspunt. Je praat toch anders met elkaar, als degene over wie het gaat lijfelijk aanwezig is.

Er blijven wel wat vragen zoals: wat heeft Gerard eraan, dat hij hier is. Het gesprek kan hij niet volgen. Gaat hij zich niet vervelen? Maar ja, Gerard zat in een rolstoel en dan is het niet zo gemakkelijk om op eigen initiatief weg te gaan.

Er zijn recent een paar dingen voor Gerard veranderd. Gerard kon wel lopen, maar het gevaar van vallen was te groot en daarom was er gekozen voor een rolstoel. Een veilige keuze die hem meer beperkte dan nodig was.

Er is gezocht naar een oplossing die veilig was voor Gerard en die hem instaat stelde te gaan en te staan waar hij wilde. Hij bleek goed met een maywalk overweg te kunnen. Zo kan hij met zijn voeten bij de grond zonder het risico dat hij valt. Van zijn nieuwe vrijheid maakt hij dankbaar gebruik. Regelmatig is hij te vinden in de keuken van de woning, zodat hij goed kan volgen wat voor hem interessant is.

Dat heeft ook z’n gevolgen voor zijn aanwezigheid bij de besprekingen. Gerard is nog altijd aanwezig bij de start van de bespreking. Na verloop van tijd verliest hij zijn interesse. Hij draait zich om en gaat naar de deur en verlaat de vergaderruimte.

Er is niks mis met een goed principe. In dit geval: geen overleg over hem zonder hem. Er is een ander principe dat belangrijker is: Gerard kan daarheen gaan, waarheen hij wil.

Leendert van Dam