Column Leendert van Dam

Doppen van dove flessen

Soms word je totaal verrast als je op je werk komt, de computer opstart en de e-mail checkt. Wat te denken van een mail met het opschrift: ‘doppen van dove flessen’. Raadselachtige tekst die meteen de nieuwsgierigheid opwekt naar het bestaan van horende soortgenoten. de inhoud van de mail was minder raadselachtig dan het opschrift. Hier is een begeleidster op zoek naar doppen van bodymilkflessen van het merk ‘Dove’. Eén van haar cliëntes is helemaal weg van deze blauwe, ovalen voorwerpen. De begeleidster wil er zoveel mogelijk verzamelen, zodat ze een flinke voorraad kan aanleggen. Je weet immers maar nooit. Straks zijn ze niet meer te krijgen.

Dit deed me denken aan Hans. Hans was helemaal weg van een soort plastic ring, die je met noppen aan elkaar kon verbinden. Hij noemde deze ringen ‘tika’. Ze zijn een tijdje in de handel geweest en niet te duur voor een favoriet speelgoed. Op een gegeven moment zijn ze uit de handel genomen. De ouders van Hans hebben de fabriek benaderd en een aardig voorraadje ingeslagen, zodat Hans nog steeds met zijn ‘tika’ spelen kan en daar zijn we erg blij mee, want Hans vindt het zichtbaar vreselijk als de ‘tika’ niet voorhanden is.

In dezelfde woning had ik een tijdje terug een gesprek over Iris. Voor Iris zochten we iets waar zij zich mee kon vermaken. Ze had een duidelijke voorkeur voor de knisperende medicijnblisters. Zou er nog wat anders zijn? Haar begeleidster ging op zoek en probeerde het plastic waarin boeketten verpakt worden. Het bleek een schot in de roos. Bij een bloemenhandel kon ze een paar meter van dit plastic kopen. Iedere dag krijgt Iris een nieuw stuk en ze is er helemaal gelukkig mee.

Daarop voortbordurend bedachten we dat het misschien leuk zou zijn om voor de variatie hetzelfde soort plastic aan te gaan schaffen, maar dan in verschillende kleuren. Want: hoe blij ik ook telkens weer ben met dit soort ontdekkingen, ik zet er ook meteen mijn vraagtekens bij. Ik wil wel graag variatie zien. Vast zitten aan dat ene voorwerp, met die vorm en die kleur werkt ook erg beperkend. Dus: variatie, als het maar even kan. Of is dat mijn eigen dwangmatigheid? Beroepsdeformatie van de orthopedagoog?

Leendert van Dam